قسمتی از پیام ۲۲بهمن سال ۱۳۷۷:
تا این رژیم هست هیچ چیز حل نخواهد شد.
نه شاه و نه خمینی، نه رفسنجانی و نه خاتمی و نه خامنه‌ای، هیچ‌یک هیچ‌کدام نتوانستند و نخواهند توانست در الگوها و استراتژیهای ارتجاعی و وابسته‌گرایانه، ایران را از مدار عقب‌ماندگی بیرون بکشند.بعکس بر عقب‌ماندگی می‌افزایند. چون که خودشون دقیقاً خودشون نخستین مسئولان فاجعه هستند.
در رژیم آخوندها و هر فرد و جریان و سیاستی که بخواهد آن را حفظ کند، هیچ راه‌حلی پیدا نمی‌شود برای انبوه مصائب ملت ایران هیچ راه‌حلی متصور نیست.
تا این آخوندها بر‌سر کار ند، کمترین کمترین قدمی برای کم شدن از ابعاد چپاول و ابعاد ویرانگری و غارتگری برداشته نخواهد شد.
دشمن کیه دشمن ملت ایران کی بوده؟
حاکمیت آخوندی رژیم آخوندی فرق نمی‌کند این یکی‌اش یا آن یکی‌اش چون که سگ زرد برادر شغاله بحث هم بحث یک‌سال ودو سال وده سال نیست.
اینها دشمن هستند اینها مانع هستند اینها سد تکامل جامعه ایران هستند اینها غاصب حقوق مردم ایران هستند ودر رأسش غصب حق حاکمیت مردم ایران این دشمن... حاکمیت از آن خود مردم ایران است.خوب تا وقتی که ما دشمنمان برایمان حاکم است چطور می‌شود انتظار داشت دردهای ملتمان التیام پیدا بکنه. پیشرفت و توسعه اقتصادی او نهم توسعه پایدار متصور نیست. بدون برقراری آزادی، بدون حاکمیت مردمی، بدون عدالت بدون دستگاه سالم قضایی، غیرممکن است. اینجاست که میرسیم به سرچشمه سیاسی مشکلات اقتصادی و اجتماعی.
همه می‌دانند که فجایع ناشی از حکومت آخوندی، از جمله فاجعه اقتصادی، قبل از هر چیز ناشی از سیاست ارتجاعی و ضدایرانی این رژیم است و بنابراین راه‌حلش هم از سرنگونی دشمن ضد‌بشری و استقرار تنها جایگزین دموکراتیک و میهنی می‌گذرد و این یک نبردی است ریشه‌دار که به‌نظر می‌رسد پس از یک‌قرن،یک قرن بعد از انقلاب مشروطه داریم به‌مرحله نهایی و تعیین تکلیفش نزدیک می‌شویم.
واقعیت این است که این حرامیان ارتجاعی و استعماری یک قرن است که در وطن ما به کاروان انقلاب و رهایی می‌زنند، قیامها را بر‌سر مردم و پیشتازان انقلاب ویران می‌کنند تا اصولاًفکر آزادی و استقلال را هم از‌سر نسلهای بعد خارج بکنند.
تمرکز قدرت سیاسی و مذهبی و مشروعیت ناشی از یک انقلاب عظیم مردمی در خمینی، اضافه بر پشتوانه ارتجاعیش که به درازای تاریخ ایران و اسلام بود، آن چنان نیروی «مهیب» و مخربی ایجاد کرد که آخوندها نه‌تنها به سلطه ابد‌مدت بر مقدرات مردم ایران فکر می‌کردند، بلکه حتی خواب احیای امپراطوری و خلافت مذهبی در سرتاسر دنیای اسلام را دیده بودند.
دیکتاتوری ولایت‌فقیه یک دیکتاتوری نظامی‌ـ پلیسی است. و این سپاه پاسداران ابزار حفظ نظام ولایت‌فقیه است که این رژیم عمدتاً به آن متکی است. پس سپاه پاسداران ارگان محوری اعمال قهر و سرکوب نظامی است.
اما دینامیسم یعنی موتور محرک سپاه یعنی روح حاکم بر آن صدور ارتجاع و جنگ‌طلبی مبتنی بر نظریه ولایت جهانشمول است.
می‌دانیم که سپاه پاسداران در هیأت ارتشی با تسلیحات سنگین و دارای نیروی هوایی و دریایی و قدرت موشکی، در همان جریان جنگ ۸ساله شکل گرفت. و این هم که گفتم ابزار اصلی اعمال قهر نظامی و
وسیله اصلی حفظ نظام ولایت فقیه هست دلیلش روشن است چون که سپاه در هر کجا در تظاهرات مردم در خیزش شهرها در هر کجا، از مشهد تا قزوین و شیراز و اسلامشهر، همیشه حاضر به یراق است برای سرکوب و اصولاً از طریق قرارگاههای مختلف خود شهرها را کنترل می‌کند.
هم‌چنان‌که با برگزاری انواع و اقسام مانورهای شهری سعی در کنترل فضای اجتماعی می‌کند و این‌که نگذارد فضای باز سیاسی ایجاد شود و مهار از دست نرود. پس سپاه ابزار اصلی اعمال قهر و سرکوب نظامی است.
۷۵درصد مانورهای سپاه هم، توسط سپاه شهری یعنی اون «نیروی مقاومت بسیج»، اساساً تحت عنوان «دفاع شهری» برای تمرین مقابله با ارتش آزادیبخش و سرکوب حرکتها و اعتراضات مردمی صورت می‌گیرد. وقتی که خمینی می‌گفت «اگر سپاه نبود، کشور هم نبود» منظورش همین نقش محوری سپاه پاسداران بود در حفظ نظام ولایت از جهات مختلف.
ضمنا سپاه از روز اول، تضمین ارتش در برابر هر گونه کودتای محتمل هم بوده است. بگذریم که دوایر سیاسی‌ـ‌عقیدتی طی این سالیان همه تغییرات مطلوب خود را در ارتش تحت‌امر وارد کردند.
